De top van de Schafberg in Oostenrijk. Dat is de plek waar Mats Scholten (18) binnenkort staat. Om er de as van zijn moeder Paula uit te strooien, die op 44-jarige leeftijd overleed. Hij loopt daarvoor een tocht van 900 kilometer. In zijn eentje. ,,Ineens dacht ik: ik kan gewoon gaan lopen.”

Hij is postbezorger in Groesbeek, sport veel en chillt met vrienden. ,,Het gaat goed”, zegt hij. Vorig jaar zat de Mats Scholten (18) er nog heel anders bij. Zijn moeder Paula stierf in januari 2024 aan uitgezaaide huidkanker, na een ziekbed van slechts een halfjaar.

In de periode die daarop volgt, zit Mats vooral op zijn kamer. Zijn vmbo-diploma heeft hij op zak en hij heeft een tussenjaar genomen. Om alles te verwerken. ,,Acht, negen maanden was ik het helemaal kwijt. Je hebt van jongs af aan het beeld dat je opgroeit met haar. Mama is er altijd. En dan ineens is dat niet meer zo. Dat voelde niet als realiteit.”

Hij moet iets doen, besluit hij na een tijdje. ,,Ik wilde er íets positiefs uithalen.” Sankt Wolfgang in Salzkammergut, de favoriete vakantieplek van zijn moeder: dáár wil hij naartoe. ,,Ineens dacht ik: ik kan gewoon gaan lopen. En dat wilde ik alleen doen”, zegt Mats.

Serieuze aanpakker
Nu zijn moeder er niet meer is, is alles anders, vertelt Mats, aan de keukentafel in Kranenburg, net over de Duitse grens. ,,Mama maakte ons huis een thuis.”

Nadat Paula als winkelmedewerkster en hondentrimster had gewerkt, stopte ze met werken en richtte ze zich op haar drie kinderen. ,,Mama deed alles voor ons. Ze bracht ons elke dag naar school in Beek, op en neer de grens over. En maakte het thuis gezellig. Die structuur is nu weg.”

De familie verhuisde in 2008 van Malden naar Kranenburg. Een paar jaar geleden begonnen ze aan een flinke verbouwing. Paula – volgens vader Jeroen een ‘serieuze aanpakker’ – nam het werk voor een groot gedeelte op zich.

Jeroen: ,,We bouwden een heel stuk aan. Zij metselde, legde vloeren. Ik was meer van het uitrekenen en ‘Zou je dat wel doen’. Zij pakte gewoon een schep en zei: ‘Niet zeuren, beginnen’. Ze verfde de muren vaak in een andere kleur. Zelfs het zwembad in de tuin legden we zelf aan.”

Dit is de route die Mats wil afleggen.

Kaart: De Gelderlander

In de familie
De kans dat Paula kanker zou krijgen, was groot, vertelt vader Jeroen. „Het zit in de familie. Paula was de jongste uit een gezin van vier kinderen uit Druten. Haar moeder overleed op 54-jarige leeftijd aan borstkanker en haar vader stierf op 71-jarige leeftijd aan prostaatkanker. Paula’s broers en zus zijn ook allemaal ziek geweest, maar zij zijn gelukkig hersteld. Haar zus Linda had borstkanker, haar broer Richard een melanoom en haar zus Sonja acute leukemie.”

In 2015 krijgt Paula een melanoom. Die wordt verwijderd. In 2022 krijgt ze er weer een. Een mini-moedervlek op haar arm met in het midden een zwart puntje. Het gezin was op dat moment in Oostenrijk op vakantie, daarna zou het weggehaald worden. ,,Ze baalde vooral dat ze even niet kon klussen.”

Ze is schoon, blijkt in mei 2023 uit weefselonderzoek. Al heeft ze wel rugpijn. Verklaarbaar, denkt ze. Ze sleepte die week nog met blokken beton. Als de klachten aanhouden, doet het CWZ een mri-scan. ,,We keken, tegen het advies in, zelf op de website voor de uitslag. Zagen allerlei medische termen. Het betekende in feite: uitzaaiingen van huidkanker, overal. Op haar botten, longen en lever”, vertelt Jeroen.

Kerst
Ondanks vele behandelingen – waaronder pillenkuren en immuuntherapie – blijkt Paula in oktober uitbehandeld te zijn. ,,We hielden er rekening mee dat ze het einde van het jaar niet zou halen.”

De familie viert nog kerst samen. ,,Bloedtransfusies pepten haar wat op. Dat we kerst nog konden vieren, betekende veel. Oud en nieuw hebben we nog samen gevierd. Al kon niemand echt Happy new year zeggen”, herinnert Jeroen zich.

Er zit nog iets in mijn hoofd dat nog niet recht zit. Als ik dit gedaan heb, wordt het denk ik beter
–Mats

Mats: ,,Grote voetbalwedstrijden vonden mama en ik gaaf. Dus zouden we met z’n tweetjes nog naar de Nation Leagues-finale tussen Kroatië en Spanje gaan. Dat is er helaas niet meer van gekomen. Als ik nu naar wedstrijden ga, neem ik altijd haar rouwkaartje mee.”

Klimroute
Paula kwam al als kind in het Oostenrijkse dorpje, op camping Berau met de caravan. Later ging ze twee keer met haar eigen gezin. ,,Er is niet eens zóveel”, vertelt Mats. ,,Een riviertje waar je kunt spelen. En een groot meer waar we gingen suppen en zwemmen.”

Met een tandradtreintje kom je bij de top van de Schafberg, op 1793 meter hoogte. In 2022 liep Mats de bergafdaling nog samen met zijn moeder. ,,Je doet er normaal twee uur over, wij waren zeven uur onderweg. Hadden per ongeluk de professionele klimroute genomen. Mama was even in de stress, later konden we er wel om lachen.”

Dat is de reden dat hij nu naar uitgerekend die plek wil. En als hij dan toch gaat, wil hij ook geld inzamelen voor het KWF Kankerbestrijding. Van het beoogde streefbedrag van 10.000 euro heeft hij al bijna de helft binnen. ,,Ik begon op Instagram het account @lopen_tegenkanker. Als er meer onderzoek gedaan wordt, blijft anderen deze ellende hopelijk bespaard.”

Mats Scholten loopt voor overleden moeder Paula naar Oostenrijk om geld op te halen voor KWF © Paul Rapp

Gewoon gaan
De focus op het positieve. Dat neemt Mats mee op zijn wandeling. Hij vertrekt op 1 april. ,,Ik sta vroeg op, wil om acht uur beginnen. Dan loop ik gewoon de deur uit. Ik probeer 30 kilometer per dag af te leggen, dan doe ik er ongeveer een maand over. Hoe ik terugreis, zie ik dan wel.”

Dankzij zijn baan als postbezorger, waarvoor hij veel fietst en wandelt, traint hij elke dag. Ook kocht hij speciaal voor de trip goede schoenen. Overnachtingen regelt hij kort van tevoren, met hulp van zijn vader vanaf het thuisfront. ,,Ik vraag accommodaties of ze me willen sponsoren, en als dat niet kan, sponsort papa me.” Het geld dat hij via zijn inzamelactie ophaalt, gaat volledig naar het KWF.

Veel gaat er niet mee. Wat kleding, toiletspullen. En een gedeelte van zijn moeders as, om uit te strooien op de top van de Schafberg. Onderweg zal hij muziek luisteren, zegt hij. En vrienden bellen.

,,Ik zal ook wel veel nadenken”, besluit hij. ,,Er zit nog iets in mijn hoofd dat nog niet recht zit. Als ik dit gedaan heb, wordt het denk ik beter. Ik doe dit voor mezelf. En voor anderen met kanker. Maar vooral voor mama.”

Mats Scholten loopt voor overleden moeder Paula (foto) naar Oostenrijk om geld op te halen voor KWF. © eigen foto