Afscheid moeten nemen van je geliefde paard nadat hij opgejaagd wordt, losbreekt en geschept wordt door een auto. De absurde situatie overkwam Wendela Schlimmer uit Ede. ,,Had ik maar eerder geweten dat zoiets überhaupt mogelijk is.”

Midden in de bossen tussen Ede en Wekerom ligt landgoed De Valouwe van de familie Schlimmer. ,,Sorry voor de chaos”, zegt Wendela Schlimmer. Ze wijst naar een lading doosjes op de keukentafel. Zware pijnstillers, antibiotica, wondzalf. ,,Ik heb alles in huis gehaald om mijn paarden verlichting te brengen.”

Schlimmer doelt hiermee op het drama dat zich vorige week afspeelde op en rondom het landgoed. ,,Ik werd gebeld door de politie. Blijkbaar waren mijn paarden uit de wei ontsnapt. In de jaren dat ik paardenhoudster ben, heb ik zoiets nog nooit meegemaakt.”

Het gaat om de 17-jarige Bon Fortuna, afgekort ‘Bon’, het paard dat Schlimmer in bezit heeft sinds hij een veulen was. En om River, ‘zijn maatje en neefje’ van bijna 3 jaar oud. Elke nacht staan de dieren met z’n tweeën in een nabijgelegen wei op het landgoed.

Losgebroken en gewonde paarden
Maar op woensdagnacht slaat het noodlot toe. De paarden breken los, dwars door de elektrische omheining heen. ,,Ze zijn gaan rennen en zo’n 2 kilometer verderop de Apeldoornseweg op gevlogen. Daar is Bon door een auto geschept.”

De politie laat Schlimmer weten dat de bestuurder van de auto ongedeerd is. ,,Godzijdank.”

En de paarden? ,,De politie bracht Bon terug met een flinke wond door de botsing. Op dat moment was River nog kwijt. Ik ben direct naar hun eigen wei gerend en vond hem daar gelukkig terug.”

Beide paarden zitten onder het bloed. Ze belt een dierenarts, om de wonden te hechten en ontsmetten. ,,Tijdens het schoonmaken zei de dierenarts ineens: ‘Wacht eens even, dat lijken wel bijtwonden’. Eerder viel dat, door de hoeveelheid bloed, niet op.”

Ze schakelen BIJ12 in, die namens de provincie schade van onder andere de wolf monitort.

Hoogstwaarschijnlijk een wolf
Veeschadetaxateur Carel Verplak arriveert zo snel mogelijk. ,,Ik twijfelde in eerste instantie of het daadwerkelijk om een wolf zou gaan. We maken namelijk nooit mee dat een wolf een paard van die grootte, 1.68 meter, aanvalt.”

Eenmaal op locatie begint Verplak er anders over te denken. ,,In die omgeving zijn al veel aanvallen geweest van de wolf, die we met dna-uitslag konden bevestigen. Ik zag bovendien de verwondingen met krassporen rondom de nek op het paard. Dat is typerend voor de wolf, zo grijpt hij zijn prooi vast voor een nekbeet. Verder vonden we uitwerpselen die ik slechts bij een wolf kan plaatsen. En nog een grote pootafdruk in de schuilstal van de paarden. Die valt eigenlijk niet te missen.”

Wageningen Universiteit zal het dna en de uitwerpselen onderzoeken. Over enkele weken volgt de uitslag. Verplak: ,,Het is over het algemeen onwaarschijnlijk dat een wolf een groot paard pakt. Maar het is niet uitgesloten.”

,,Het zou ook verklaren waarom de paarden zijn losgebroken”, aldus Schlimmer. ,,Ik ga er met de kennis van nu van uit dat de paarden in de schuilstal stonden en door de wolf naar buiten zijn gejaagd.”

Geen kans meer op pijnvrij leven
De nazorg na het ongeval mag voor Bon Fortuna niet meer baten. ,,Ik heb drie dagen hoop gehouden, al was ik bezorgd. Op één been wilde hij nauwelijks nog staan. Zondag hebben we dus röntgenfoto’s laten maken. Helaas kwam daar uit dat er een breuk in Bons knie zit, door de botsing met de auto. Zelfs met een operatie is er voor hem geen kans meer op een pijnvrij leven, zeiden de specialisten.”

,,Met andere woorden: ik moet Bon Fortuna laten inslapen. Door dat nieuws ben ik volledig ingestort. Ik heb zondag geloof ik tien uur gehuild.”

,,Vannacht heb ik tot drie uur ‘s nachts foto’s bekeken van ons samen. Ik kreeg Bon toen hij een veulentje was. Negen jaar lang heb ik met hem op internationaal niveau gereden en door heel Europa gereisd. Afgelopen seizoen nog, kun je dat geloven? Dol op springen en nog topfit. Het liefst had ik hem nog jaren gereden.”

Oproep aan paardenhouders
Het is dan ook vanwege het verdriet om haar paard dat Schlimmer een oproep doet aan andere paardenhouders. ,,Laat al deze ellende dan tenminste een nut hebben. Als ik zelf geweten had dat zoiets mogelijk was, had ik mijn paarden nooit of te nimmer meer buiten laten staan ’s nachts.”

,,Dus alsjeblieft, neem van mij aan, de mogelijkheid bestaat wél. Een wolf kán een paard pakken, ook een groter paard zoals River en Bon Fortuna.”

Of River er bovenop komt, is nog onduidelijk. ,,Puur afhankelijk van hoe de wonden helen. Dat moeten de aankomende dagen gaan uitwijzen.”

Bon Fortuna zal een dezer dagen inslapen. ,,Hij staat nu nog op zware pijnstilling en lijdt niet. Ergens hoop je natuurlijk nog op een wonder, al weet je in je achterhoofd dat de kans nihil is. Tot dat moment zal ik mijn dagen doorbrengen met veel bij mijn paard zijn. Huilen, knuffelen en afscheid nemen van mijn lieve Bon.”